W 1438 roku Staw płacił czynsz w wysokości: 1 wiardunek (od Michała), 22 szkojce (od Hansa von Veldechena), po 4 funty pieprzu i po 3 korce zboża do reszty mieszkańców. W późnym średniowieczu Staw należał do klucza papowskiego.
Od 1466 roku Staw należał do królów polskich. W 1505 roku król Aleksander Jagiellończyk przekazał wieś biskupom chełmińskim. W 1614 roku Staw stanowił uposażeni kanonika Fabiana Konopackiego.
Czasy nowożytne W 1723 roku w Stawie znajdowało się 5 gospodarstw (każde posiadało przywilej). Sołtys wsi posiadał 5 włók. W miejscowości znajdowała się karczma oraz prawdopodobnie młyn (w inwentarzach pochodzących z 1723 roku jest mowa o włókach młynarskich). W 1740 roku inwentarz gospodarczy wymieniał następujących gospodarczy: Szczepienski, Mikułka, Groszenski, Turski, Potocki. 11 lutego 1750 roku Staw przeszła do areału katedry diecezji chełmińskiej w Chełmży. W 1772 roku Staw należał do Prus.
W 1773 roku odbył się pierwszy spis ludności w Stawie. Wieś wtedy zamieszkiwały 83 osoby (wśród nich: Jan Lipieński, Stanisław Łaski, Wojciech Grosiewski, robotnicy folwaczani Mateusz (?) i Wojciech Meller.