W XIV wieku do Ogończyków – jednego z najstarszych historycznie polskich rodów – potomków Wojsława – piastuna, a potem stolnika Bolesława Krzywoustego reprezentującego możnowładztwo bardzo starej daty należało ponad 30 wsi kujawskich skupionych w czterech kluczach. Klucz Zakrzewski obejmował 4 wsie w parafiach: Straszewo, Chlewiska, Zakrzewo i Krzywosądz. Po ukształtowaniu się w XIV i XV wieku podziału Polski na Kujawach Brzeskich Straszewo weszło w skład powiatu brzeskiego i w takiej przynależności przetrwało okres wojen szwedzkich i zaborów. Początkowo znajdowało się pod panowaniem pruskim, a w okresie wojen napoleońskich w latach 1807-1815 w obrębie Księstwa Warszawskiego. Po utworzeniu Królestwa Polskiego w 1815 roku znalazło się pod zaborem rosyjskim, w Guberni Warszawskiej w powiecie nieszawskim. W okresie tym Straszewo posiadało drewniany kościół parafialny, szkołę początkową, olejarnię (olejarnia działa jeszcze w latach 60. XX w.), kopalnię torfu. Według "Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich" pod redakcją Bronisława Chlebowskiego, w roku 1885 Straszewo posiadało 16 budynków murowanych, 4 drewniane i wraz z osadą Czajki zajmowało powierzchnię 741 mórg (502 mórg roli, 66 mórg łąk, 13 mórg pastwisk, 25 mórg nieużytków). Natomiast w 1827 r. Straszewo posiadało 22 domy i 256 mieszkańców.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Straszewo (województwo kujawsko-pomorskie) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.