6 września 1939 r. stoczyła ciężką walkę z niemiecką 50 Dywizją Piechoty. Po 6-godzinnym boju 15 Dywizja Piechoty w ciągłych walkach wycofała się w rejon Gniewkowa. W nocy z 7 na 8 września 1939 zgodnie z rozkazem dowódcy dywizji – gen. bryg. Zdzisława Przyjałkowskiego 15 Dywizja Piechoty wyruszyła w kierunku Osięcin, Woli Skarbkowej, Cukrowni Brześć Kujawski, Redecz Krukowy. Przeszkodą w wykonaniu rozkazu było zmęczenie żołnierzy, jak również ogromne zatłoczenie dróg kolumnami taborowymi i pojazdami cywilnych uciekinierów. Setki wozów z cywilnymi uciekinierami hamowały przemarsze i wprowadzały rozprzężenie wśród wojska. Dlatego też gen. Przyjałkowski, dla zatrzymania dalszego potoku uciekinierów, nakazał rozrzucanie ulotek z apelem do ludności, aby pozostawała w swoich miejscach zamieszkania. Ulotki były zrzucane z samolotów II plutonu 46 Eskadry Obserwacyjnej stacjonującej na lotnisku polowym Walentynowo kolo Zakrzewa. Skutki tej propagandy były jednak znikome.