thumb|Henryk Walezy i Ludwika Lotaryńska thumb|„Potęga Rzeczypospolitej u zenitu. Złota wolność. Elekcja.”, Jan Matejko thumb|Wjazd poselstwa polskich senatorów po Henryka Walezego do Paryża thumb|Bal wydany w Paryżu w 1573 roku na cześć poselstwa polskiego thumb|Polskie poselstwo u Henryka Walezego, obraz Teodora Axentowicza Henryk Walezy (fr. Henri de Valois), właściwie Edward Aleksander (ur. 19 września 1551 w Fontainebleau, zm. 2 sierpnia 1589 w Saint-Cloud) – pierwszy elekcyjny król Polski w latach 1573–1574, ostatni od 1574 r. król Francji z dynastii Walezjuszów jako Henryk III; wcześniej do 1574 r. jako członek domu francuskiego: książę Angoulême (od 1551 r.), książę Orleanu (od 1573 r.) i książę Andegawenii (od 1566 r.).

. W jej apogeum Henryk został zamordowany przez Jacques’a Clémenta, dominikanina i katolickiego fanatykaCarl Sifakis, Encyklopedia morderstw, Universitas Kraków 2007, s. 138.. Wbrew intencjom jego mocodawców z Ligi Katolickiej, następcą Henryka III został król Nawarry, który przeszedł na katolicyzm, przyjął imię Henryka IV i został pierwszym francuskim władcą z dynastii burbońskiej.