W 1415 wójt z Obornik pozwany został przez Michała Maszę mieszczanina obornickiego o to, że nie uwolnił od roszczeń in. osób trzech łanów w Słonawach. W 1459 odnotowani zostali Anna wójtowa obornicka wraz z synem Ludgerzem niedzielni posiadacze m.in. Slonaw. W 1486 wójt obornicki sprzedał Janowi, Benedyktowi i Grzegorzowi braciom z Jankowic jeden łan osiadły oraz 3 łany opuszczone w Słonawach. W 1487 król Kazimierz IV Jagiellończyk odnowił przywilej na wójtostwo obornickie i stwierdził, że do wójtostwa należało 4 kmieci i 4 zagrodników w Słonawach. W 1510 do wójtostwa w Obornikach należały 3 łany słonawskie.
W 1475 Słonawy odnotowano w wykazie zaległości podatkowych. W 1510 wieś miała 9 półłanków oraz 3 łany wójtowskie. W 1526 wieś odnotowano jako opustoszałą o 5 łanach. W 1563 i 1577 wieś była opuszczona. W 1580 miał miejsce pobór we wsi lecz nieznane są szczegóły ponieważ formularz nie został wypełniony. W 1510 podbierano we wsi wiardunkową dziesięcinę płaconą od 3 łanów po 5 groszy na uposażenie prebendy „Tarnowo” (obecnie Tarnowo Podgórne) w katedrze poznańskiej. W 1510 opłata zwana meszne z opuszczonej wsi Słonawy należała do plebana w Obornikach. W 1539 Grzegorz pleban obornicki był w sporze z posiadaczami wójtostwa obornickiego o zaległe od 4 lat meszne z opuszczonych łanów kmiecych uprawianych przez wójtów m.in.