Przed Wehrmachtem stały trzy fronty radzieckie, które tworzyły linię obronną opartą na miastach Wiaźma i Briańsk, utrudniając drogę do Moskwy. Armie składające się na te fronty brały już udział w ciężkich walkach. Mimo to stanowiły ogromne natężenie sił, złożone z 1 250 000 ludzi, 1000 czołgów i 7600 dział. Radzieckie siły powietrzne poniosły latem przerażające straty od ok. 7500 do 21 200 samolotów. Niezwykłe osiągnięcia przemysłowe zaczęły jednak uzupełniać ponoszone straty, a na początku operacji Tajfun Wojskowe Siły Powietrzne mogły wystawić już 936 samolotów, z których 578 było bombowcami.
Po zlikwidowaniu oporu radzieckiego na froncie od Wiaźmy do Briańska siły niemieckie miały naciskać na wschód, okrążając Moskwę, poprzez oskrzydlenie jej z północy i południa. Ciągłe walki zmniejszyły ich skuteczność, a trudności logistyczne stawały się coraz bardziej dotkliwe. Gen. Heinz Guderian, dowódca 2 Armii Pancernej, napisał, że niektóre z jego zniszczonych czołgów nie zostały wymienione od początku inwazji, a na początku operacji moskiewskiej brakowało do nich paliwa.