Miejscowość odnotowana została pod datą 1294 w późniejszym falsyfikacie pochodzącym z około 1300 roku mówiącym o tym, że książę wielkopolski Przemysł II zatwierdził prawa i dobra opactwa benedyktynów w Lubiniu, w tym m.in. posiadanie miasta Święciechowa wraz z cłem. Według dokumentu w przypadku kiedy drogi oraz ruch kupców przesunął się w inne miejsce, do Krzycka lub do Strzyżewic, mnisi będą mogli tam również pobierać cło. Dokument znajduje się w Kodeksie dyplomatycznym Wielkopolski.
Wieś była prywatną własnością szlachecką należącą do lokalnych rodów wielkopolskich. W 1424 odnotowany został właściciel Piotr Laswicz toczący wówczas proces sądowy ze Szczepanem (Stephanus) Rydzyńskim o rozgraniczenie Strzyżewic i Dąbcza. W 1448 miejscowość odnotowano w innym dokumencie mówiącym, że las nadany przez opata lubińskiego mieszczanom ze Święciechowej sięga granic z wsią Strzyżewice. W 1505 miejscowość była majętnością szlachecką należącą do wielkopolskiego rodu magnackiego Leszczyńskich herbu Wieniawa i leżała w powiecie wschowskim Korony Królestwa Polskiego. W 1505 Kasper Leszczyński sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu altarii w Lesznie 10 grzywien czynszu ze Strzyżewa za 100 grzywien. Tego samego roku pozwano go o niezapłacenie podatków królewskich.