W 1568 roku, kiedy starostą Wasilkowa został Hiob Bretfus, a proboszczem parafii katolickiej był Mikołaj Komorowski, na wschód od Wasilkowa wyznaczono folwark starościński i związane z nim dwie wsie: Studzianka i Dąbrówka. Z biegiem czasu nazwa wsi uległa zmianie na Studzianki. Prawdopodobnie tereny wsi wcześniej zamieszkiwało wojsko litewskiego hetmana Chodkiewicza, który zamieszkał w Supraślu – i z rodu owych wojsk pochodzą mieszkańcy Studzianek. Mieszkańcy byli wyznania unickiego, ale za udział w powstaniu styczniowym car nakazał silną rusyfikację wsi. Kiedy połowa wsi została już zrusyfikowana, wycofano carski nakaz. Pozostali wyznawcy unii przeszli na wiarę rzymskokatolicką. W ten sposób powstała specyfika wsi (w pierwszej połowie wsi większość mieszkańców jest wyznania prawosławnego i rozmawia w dialekcie języka białoruskiego, a w drugiej mieszkają głównie katolicy, którzy rozmawiają po polsku).
W roku 1896 z rozkazu cara wybudowano szkołę. Podczas I wojny światowej wielu mieszkańców Studzianek wyjechało w głąb Rosji w obawie przed wojskami niemieckimi (tzw. bieżeństwo).