Swadzim (1943-1945 niem. Schwanen) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Tarnowo Podgórne, przy drodze krajowej nr 92. Wieś liczyła w 2011 roku 422 mieszkańców.
Historia Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje prawdopodobnie od XIII wieku. Pierwsze pewne wzmianki o wsi zapisane zostały w 1288 gdzie wymieniono ją jako Swancino. Na przestrzeni wieków nazwę wsi notowano w różnych formach w 1386 or. „Svacim”, 1387 „Swadzime”, 1384 „Szwadzeme”, 1402 „Swadzim”, 1485 „Szwadzyem”, 1491 „Swadzym”, 1508 „Szwadzim”.
Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1288, w kontekście przyłączenia wsi do parafii lusowskiej. W użyciu była wtedy nazwa Swancino. Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiegoAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 20.. W 1580 dziedzicem był Stanisław Kierski. Ok. 1793 właścicielem Swadzimia był Szymon Komorowski, a po nim rodzina Kąsinowskich. Pod koniec XIX wieku, gdy właścicielem był Władysław Kąsinowski, wieś liczyła 15 domostw i 137 mieszkańców wyznania katolickiego. Wraz z Przeźmierowem Swadzim tworzył okręg dworski. We wsi istniała gorzelnia parowa.