późna jura tyton (149,2 ± 0,7 – 143,1 ± 0,6 mln lat temu) kimeryd (154,8 ± 0,8 – 149,2 ± 0,7 mln lat temu) oksford (161,5 ± 1,0 – 154,8 ± 0,8 mln lat temu) środkowa jura kelowej (165,3 ± 1,1 – 161,5 ± 1,0 mln lat temu) baton (168,2 ± 1,2 – 165,3 ± 1,1 mln lat temu) bajos (170,9 ± 0,8 – 168,2 ± 1,2 mln lat temu) aalen (174,7 ± 0,8 – 170,9 ± 0,8 mln lat temu) wczesna jura toark (184,2 ± 0,3 – 174,7 ± 0,8 mln lat temu) pliensbach (192,9 ± 0,3 – 184,2 ± 0,3 mln lat temu) synemur (199,5 ± 0,3 – 192,9 ± 0,3 mln lat temu) hettang (~201,4 ± 0,2 – 199,5 ± 0,3 mln lat temu)
W podziale chronostratygraficznym jura dzieli się na trzy oddziały: jura dolna, jura środkowa i jura górna. W Europie północno-zachodniej do określania zespołów facji pozaalpejskich stosuje się czasami nazewnictwo tradycyjne: jura górna – malm lub jura biała, nazwana od typowych dla niej jasnych wapieni i margli; jura środkowa – dogger lub jura brunatna, nazywana od związków żelaza, barwiących na rudo-brązowo skały; jura dolna – lias lub jura czarna, nazwana od ciemno zabarwionych łupków osadowych.