Analizując tabelę stawiamy znak „x” w tych polach, które leżą na przecięciu kolumny reprezentującej dany iloczyn pełny (w postaci liczby dziesiętnej) oraz wiersza odpowiadającego implikantowi prostemu, który ów iloczyn pełny zawiera.
Uproszczona funkcja, równoważna funkcji minimalizowanej, może być otrzymana w postaci sumy wybranych implikantów prostych. Wybór implikantów prostych jest przeprowadzany tak, aby pokrywały one wszystkie rozważane iloczyny pełne.
Podobieństwo do metody tablic Karnaugha Z teoretycznego punktu widzenia, metoda Quine’a-McCluskeya i metoda tablic Karnaugh są identyczne. Wystarczy zauważyć, że w kolejnych krokach metody Quine’a-McCluskeya organizujemy grupy odpowiednio 1,2,4,8... elementowe, tak samo jak zakreślamy możliwie największe grupy w metodzie tablic Karnaugh. Następnie wybieramy takie implikanty proste, które pokrywają nam wszystkie iloczyny pełne, tak samo jak w metodzie Karnaugh upewniamy się, że zakreślone grupy pokrywają nam wszystkie konieczne pola. Można zatem odnieść wrażenie, że mechanizm działania jest ten sam, tyle że metoda tablic Karnaugha jest „graficzna”, natomiast metoda Quine’a-McCluskeya jest „tekstowa”.