thumb|Pasmo Jeleniowskie thumb|Pasmo Jeleniowskie ze szczytu Łysej Góry Pasmo Jeleniowskie – pasmo Gór Świętokrzyskich, wschodnie przedłużenie Łysogór.
Rozciąga się na długości ok. 14 km od źródłowego toku Słupianki koło Jeleniowa (na zachodzie) po źródliska Opatówki w Bukowianach koło Opatowa, u stóp Wyżyny Sandomierskiej (na wschodzie). Szerokość pasma wynosi od 3,5 km w części środkowej po niespełna 2 km na wschodzie. W części środkowej wznosi się najwyższy szczyt pasma, Szczytniak (554 m n.p.m.). Część wschodnią tworzy wydłużony wał Wesołówki (468 m n.p.m.) i Truskolaski (448 m n.p.m.), a część wschodnią – masyw Jeleniowskiej (533 m n.p.m.), wyraźnie odseparowany od Szczytniaka siodłem Przełęczy Jeleniowskiej (395 m n.p.m.).
Pasmo zbudowane jest z kambryjskich piaskowców kwarcytowych. Niemal w całości porośnięte jest lasem jodłowo-bukowym z interesującymi gatunkami mszaków, roślin zielnych i krzewinek w runie. Prawie całe pasmo leży w granicach Jeleniowskiego Parku Krajobrazowego. W Paśmie Jeleniowskim występują charakterystyczne dla Gór Świętokrzyskich gołoborza (m.in. na Górze Jeleniowskiej i na Szczytniaku).