Tarnów II połowy XIX został opisany jako wieś, folwark i dobra tej nazwy w powiecie chełmskim (1867–1975), gminie Olchowiec, parafii Wereszczyn. Wieś położona 21 wiorst na północ od Chełma oraz 7 wiorst na wschód od Wereszczyna, na wzgórzach otaczających błotnistą dolinę, stanowiącą dno opadłego niedawno jeziora, którego pozostałości (jak opisuje Słownik) jeszcze w wieku XIX istnieją. Wody odchodzą z doliny do rzeki Uherki. Naprzeciw Tarnowa od południowy zachód leży Tarnowska Wola. Wieś Tarnów posiadała w 1892 roku 48 osad także cerkiew parafialną drewnianą. Do folwarku Tarnów należy wówczas młyn wodny, cegielnia, piec wapienny. Według spisu miast, wsi, osad Królestwa Polskiego w 1827 roku było tu 46 domów i 343 mieszkańców. Dobra Tarnów w roku 1871 składały się z folwarków: Tarnów i Wólka Tarnowska, rozległe wówczas na 3637 mórg. Wskutek częściowych odprzedaży, w r. 1875 fol. Tarnów miał tylko mórg 1067. Wieś Tarnów w tym okresie posiadała osad 43, z gruntem mórg 1151, natomiast Wola alias Wólka Tarnowska osad 64, z gruntem mórg 1619, wieś Hatyska osady 2 z gruntem mórg 46. Na rozparcelowanym obszarze majątku powstał folwark Aleksandrówka z gruntem 265 mórg i kolonie, mające od 25 do 45 mórg obszaru.