Tymianka składała się z 3 części – wsi właściwej i dwóch kolonii. Znajdowało się tam 40 budynków mieszkalnych (364 osoby, w tym 176 kobiet). Zdecydowana większość, bo 186 osób, deklarowała wyznanie ewangelickie, 113 osób – katolickie. Dominowali osadnicy niemieccy – 186 osób, narodowość polską deklarowało 169 osób, zaś żydowską 9. Domy mieszkalne określały zamożność gospodarza – te, w całości zbudowane z cegły, świadczyły o bogatym właścicielu, natomiast budynki łączące cegłę z drewnem należały do mniej zamożnych. Liczne były domy w całości zbudowane z drewna. Po ludności niemieckiej zostały: dom z końca XIX w. (Tymianka 62/63) i budynek mieszkalny z początku XX w. (Tymianka 11) oraz z 1922 r. (Tymianka 23).
Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 r., domy Niemców, którzy uciekli przez Sowietami, zajęła, w większości, ludność przesiedlona z kresów wschodnich – głównie z Brześcia nad Bugiem. Po wojnie, we wsi, działało tylko 10 gospodarstw rolnych. W latach pięćdziesiątych założono tu Kółko Rolnicze, które, 2 dekady później, weszło w skład Spółdzielni Kółek Rolniczych Stryków. Funkcjonowała tu Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna zajmująca się hodowlą bydła z przeznaczeniem na mięso, która zajmowała około 300 ha powierzchni.