thumb|230px|Góry Skandynawskie – widok z góry Dalsnibba, Norwegia thumb|230px|Kebnekaise – najwyższy szczyt Szwecji thumb|230px|Galdhøpiggen – najwyższy szczyt Norwegii Góry Skandynawskie (również Kjølen, bokmål De skandinaviske fjellene, nynorsk Dei Skandinaviske fjella; lub ; ) – łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii. Długość ok. 1800 km, szerokość do 550 km.
Geologia Góry Skandynawskie powstały w orogenezie kaledońskiej, w czasie późniejszych ruchów górotwórczych były kilkakroć blokowo nierównomiernie wypiętrzane; ostatecznie wypiętrzone na przełomie syluru i dewonu. Zbudowane są w większości z prekambryjskich i kambryjsko-sylurskich skał, głównie metamorficznych, prócz tego występują piaskowce arkozowe, łupki ilaste, wapienie i dolomity.
Zachodnie i północne stoki strome, silnie pocięte fiordami (najdłuższe – Sognefjord i ), stoki wschodnie szerokimi stopniami opadają ku wyżynom – Lapońskiej oraz Północnoszwedzkiej.