PG 43, 232C i 234nDenzinger-Schönmetzer n. 42..

Jakiekolwiek byłyby początki, według jednomyślnej opinii historyków, wbrew potocznym wyobrażeniom, nie może być mowy o tym, że symbol powstał na Soborze w Konstantynopolu poprzez dodanie fragmentu o Duchu Świętym do Symbolu ogłoszonego w czasie poprzedniego Soboru w Nicei w 325 r.Por. P.-Th. Camelot, Creeds, w: Por. Ph. Schaff, Constantinopolitan Creed, w: The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, Vol. III Na Soborze chalcedońskim (451) tekst symbolu został odczytany jako wyznanie wiary Soboru Konstantynopolitańskiego I (381). Sama nazwa nicejsko-konstantynopolitański pochodzi dopiero z wieku XVII.

Nowość symbolu W symbolu została potwierdzona prawda o Duchu Świętym jako o Panu i Ożywicielu – czyli dogmatycznie stwierdzono naturę boską Trzeciej Osoby Trójcy oraz Jej oddziaływanie na chrześcijan, sprawiające w nich życie wieczne.