przed badaniem wymaga się wypicia płynu zawierającego laktozę. Testy nie wymagają hospitalizacji pacjenta.
Test obecności wodoru (wodorowy test oddechowy) W tym teście pacjent pije na czczo wodny roztwór laktozy (1,75 g/kg masy ciała, maks. 50 g laktozy), a jego oddech jest analizowany w równomiernych odstępach czasu (np.w odstępach 30 minutowych przez 2 godziny). Jeśli laktoza nie jest rozkładana, w okrężnicy ulega fermentacji bakteryjnej z wytworzeniem gazów, w tym wodoru. Wodór jest wchłaniany z jelit, niesiony w krwiobiegu do płuc i wydychany. Podniesiony poziom wodoru (powyżej 20 ppm) w powietrzu wydechowym wskazuje na niewłaściwe trawienie laktozy. Pewne rodzaje żywności, leki oraz papierosy mogą wpłynąć na dokładność wyników i powinno się ich unikać przed badaniem. Test jest dostępny zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.