Twarz przybiera odpowiedni wyraz nie tylko wraz ze skurczami odpowiednich mięśni, ale także wraz z ich napięciem (tonusem). Zmęczenie i przygnębienie powoduje rozluźnienie lub zwiotczenie mięśni, przez co twarz wydłuża się. Pogodny nastrój wpływa na silniejsze napięcie mięśni twarzy, w wyniku czego np. wargi i policzki podnoszą się ku górze.
Twarz jako obszar komunikacji Wyróżnia się siedem regionów twarzy, które kształtują wyraz mimiczny: brwi i czoło (zobacz: mięsień marszczący brwi) oczy (zobacz: spoglądanie) nos górna warga dolna warga i broda szczelina ust żuchwa
thumb|250px|Ten uśmiech nie jest objawem emocji, ale reakcji poznawczej – oczy nie mrużą się w kącikach, brwi pozostały nieruchome, szczęki są zaciśnięte, dolna warga obniżona, reszta ciała odwrócona w inną stronę
Pewne obszary twarzy mogą poruszać się niezależnie od siebie: brwi i czoło oczy, powieki dolna część twarzy (policzki, usta, broda i dół nosa)