Ostateczny kształt romantycznego parku krajobrazowego nadali mu Braniccy, którzy zasadzili nowe gatunki drzew i krzewów, przebudowując także oranżerię w stylu neogotyckim. Park był kilkakrotnie niszczony przez wylewy rzek, m.in. w 1784 r.

Na południowym krańcu parku znajduje się tzw. Domek Ogrodnika, dawne zabudowania gospodarcze zamku. Mieści się w nich Muzeum Ziemi Suskiej.

Biblioteka zamkowa Sale parteru południowego skrzydła zamku mieściły bogate zbiory biblioteczno-muzealne Branickich, a później Tarnowskich. Aleksander Branicki i jego syn Władysław stworzyli swoje zbiory dzięki kolejnym zakupom różnych kolekcji polskich i zagranicznych. W tym okresie Braniccy gromadzili rozmaite obiekty: obrazy, rzeźby, grafikę, militaria, pamiątki masońskie, monety, medale, archiwalia, mapy i atlasy, rękopisy historyczne i literackie, starodruki i współczesne im książki. Podstawę biblioteki stanowiły zbiory zakupione m.in. od Andrzeja Edwarda Koźmiana (w 1851 r., 3300 druków i 71 rękopisów), Józefa Ignacego Kraszewskiego (w 1869 r., ok. 7 tys. egzemplarzy rycin, rysunków, grafik i akwarel), żony A. Branickiego, Anny Hołyńskiej (kolekcja muzykaliów, m.in. nut), Adama Honorego Kirkora (w 1871 r., ok.