Taniec Duchów trwał przez 4 kolejne dni i noce. Tańczący doświadczali wizji, których treść była relacjonowana pozostałym uczestnikom. Członkowie plemion usposobionych pokojowo wykonywali Taniec Duchów w formie nieagresywnej. Dopiero Dakotowie nadali mu cechy wojownicze. Członkowie tego plemienia zaczęli praktykować taniec bez przerwy, ignorując nakaz Wovoki, który zalecał, by tańczyć co trzy miesiące przez pięć kolejnych dni. W konsekwencji zaniedbywali nawet prace polowe. Szczególnym wydarzeniem w historii Tańca Duchów był rytualny taniec wykonywany przez członków tego plemienia w Wounded Knee w grudniu 1890. Tańczący Dakotowie zostali uznani za wojowników szykujących się do wojny. Plemię zostało zaatakowane przez amerykańskie wojsko federalne. W czasie tej masakry zginęło ponad 200 osób – w tym kobiety i dzieci. Wielu rannych nie uzyskało pomocy i zmarło wskutek wychłodzenia organizmu.
Schyłek Tańca Duchów nastąpił po 1891, ale w tradycji niektórych plemion pozostał trwałym elementem.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Indianie Kategoria:Religie pierwotne Kategoria:Synkretyzm religijny Kategoria:Taniec w Stanach Zjednoczonych