W 1417 odnotowano w aktach sądowych proces dwóch kmieci uścikowskich z kasztelanem poznańskim Mościcem ze Stęszewa, który przysiągł przed sądem, że nie zobowiązywał się dać im dwóch krów wartości dwóch kóp groszy. W 1440 szlachcic Wierzbięta zwany niegdyś Tuczępskim pełniący funkcję wójta dziedzicznego w Obornikach dał szlachcicowi Wincentemu Furmanowi niegdyś dziedzicowi w Mchach m.in. 4 łany roli wraz z 4 zagrodnikami uścikowskimi.
Od 1443 tenuta obornicka wraz z Uścikowem znajdowała się w ręku Skórów z Gaju, przy czym pewne części Uścikowa oddawano w dzierżawę zastawnikom, a sołectwo uścickie posiadali wójtowie oborniccy. W 1456 Piotr Skóra z Gaju herbu Abdank tenutariusz obornicki zapisał swojej żonie Jadwidze po 200 grzywien posagu oraz wiana na wsiach Gaj i Stramnica oraz dwór w Obornikach, 4 korce słodu tygodniowo z młyna słodowego, 6 kamieni łoju rocznie z miasta Oborniki oraz Młyn zbożowy w Uścikowie. W 1459 Anna wójtowa wdowa po Wierzbięcie Tuczępskim wraz z synem Ruzgarzem (lub Ludgierzem) byli niedzielnymi posiadaczami Dąbrówki Miejskiej, Uścikowa, Bogdanowa, Słanowa (obecnie to wieś Słonawy) oraz młyna w Obornikach należącego do wójtostwa obornickiego. W 1462 Ludgierz wójt obornicki zapisał swojej żonie Annie po 150 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych dóbr, w tym m.in.