Pomimo prób naukowego uzasadnienia „uspokajania wody” skuteczność tego zabiegu jest znikoma, gdyż wylanie oleju i zwiększenie napięcia powierzchniowego nie wpływa na fale o długości większej niż 10 cm – energia fal podczas sztormu jest znacznie większa od energii jaką może zgromadzić fala kapilarna. Dlatego zabieg ten należy zaliczyć do mitów marynistycznych.
Właściwości fal kapilarnych Dyspersja Fale kapilarne ulegają dyspersji. Dyspersję fali kapilarnej w obecności przyspieszenia grawitacyjnego opisuje związek:
gdzie: – częstość, – napięcie powierzchniowe, – gęstość cieczy cięższej, – gęstość lżejszej cieczy lub gazu, – liczba falowa.
Jeżeli powierzchnia cieczy jest granicą między cieczą a próżnią lub gazem o gęstości znacznie mniejszej niż gęstość cieczy powyższa relacja upraszcza się do:
Fale grawitacyjno-kapilarne thumb|300px|Zależność prędkości fazowej (A) i grupowej (B) od liczby falowej. Wykres skalowano względem parametrów ośrodka. Zazwyczaj fala na powierzchni cieczy rozchodzi się w wyniku działania sił napięcia powierzchniowego i grawitacji, fale takie określa się jako grawitacyjno – kapilarne. Związek dyspersyjny dla takich fal dla cieczy o nieskończonej głębokości określa wzórLamb (1994), § 267, s.