Początkowo państwo pierwszych Piastów ograniczało się do obszaru plemiennego Polan leżącego nad dolną Wartą i górną Notecią. Wraz z podbojami udało im się stworzyć rdzeń przyszłego państwa, który oparł się na obwodzie wodnym, tworzonym przez koryta Odry, Wisły, Warty i Noteci. Granicę tego obwodu na odcinku zachodnim wyznaczała rzeka Odra, która ze względu na brak lewobrzeżnych dopływów na odcinku środkowym i dolnym najszybciej ukształtowała się jako zewnętrzna granica państwa. Brak tych dopływów skutkował również słabą komunikacją z obszarem Połabia i uniemożliwił rozciągnięcie władzy Piastów na plemiona lechickie osiadłe w dorzeczu Łaby.
Pierwszym wspominanym w dokumentach władcą na ziemiach polskich był Mieszko I, ale na podstawie tradycji, zapisanej przez Galla Anonima – pierwszego polskiego kronikopisarza, uznaje się trzech jego przodków: Siemowit, Lestek i Siemomysł.
Innymi władcami, według tradycji mieli być opisani przez Wincentego Kadłubka i kilku innych kronikarzy, członkowie poprzedzającej Piastów dynastii, do której należeć miał między innymi Lech I, Kraku I i Wanda, czy Popiel III.