Julian Stachiewicz, ps. „Wicz” (ur. 26 lipca 1890 we Lwowie, zm. 20 września 1934 w Warszawie) – polski historyk wojskowości, generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari. 165px|thumb|Julian Stachiewicz jako kapitan Legionów Polskich 300px|thumb|Grupa członków Związku Strzeleckiego: Jerzy Ołdakowski, Julian Stachiewicz, Mieczysław Ryś-Trojanowski, Edward Rydz-Śmigły i Władysław Belina-Prażmowski, Ropienka 1914
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 26 lipca 1890 we Lwowie, w rodzinie lekarza Teofila Stachiewicza i Anieli z Kirchmayerów. Był starszym bratem Wacława Stachiewicza i kuzynem Jerzego Kirchmayera. Kształcił się i działał we Lwowie, w Związku Strzeleckim. W 1908 ukończył C.K. V Gimnazjum we Lwowie i zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości. Następnie przez cztery lata studiował na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego (egzaminów końcowych nie zdał). Był członkiem Związku Walki CzynnejRyszard Świętek, Lodowa ściana. Sekrety polityki Józefa Piłsudskiego 1904–1918, Kraków 1998, s. 414.. Był czynnym członkiem Akademickiego Klubu Turystycznego we Lwowie.