W tym samym czasie studiował, w 1909 uzyskał tytuł doktora historii na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Franciszka Józefa we Lwowie na podstawie rozprawy Wyprawa Deniski w r. 1797, przygotowanej pod kierunkiem Szymona Askenazego. W 1912 złożył egzamin nauczycielski i rozpoczął pracę w tym zawodzie. Do 1914 jako egzaminowany zastępca nauczyciela uczył w C. K. Gimnazjum VIII we Lwowie oraz historii w Prywatnym Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej.
Po wybuchu I wojny światowej od sierpnia do października 1914 był szefem sztabu, a następnie komendantem Okręgu Lwowskiego Związku StrzeleckiegoGenerałowie II Rzeczypospolitej s. 139., a do stycznia 1915 pracował w Departamencie Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego. Był żołnierzem I Brygady Legionów Polskich i Polskiej Siły Zbrojnej. 15 maja 1915 został lekko ranny w bitwie pod Konarami. Początkowo był dowódcą kompanii, a później VI batalionu 1 pułku piechoty walcząc z nim w 1916 pod Kostiuchnówką nad Styrem. W czasie służby w Legionach awansował na porucznika (5 marca 1915) i kapitana (15 czerwca 1915). Od 1 lutego do 15 marca 1917 był słuchaczem Kursu Wojennego Oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie, a od marca był adiutantem II Brygady LegionówGenerałowie II Rzeczypospolitej s. 140..