Krótko po tym dobra te przeszły na własność rodziny Grabowskich, którzy przebudowali folwark wznosząc w miejsce budynków drewnianych murowane, ale jednocześnie nie naruszając zasadniczego szkieletu kompozycyjnego z końca XVIII wieku. W końcu XIX wieku dobra grabanowskie przeszły w ręce Szulców. Nie jest znane nazwisko projektanta dworu, ale przypuszczalnie był nim Franciszek Jaszczołd, architekt i twórca dworów w pobliskiej Roskoszy, Koroszczynie i Kobylanach.
W 1867 roku, w Dzienniku Praw Królestwa PolskiegoT. 66, s. 279. pojawia się pierwsza wzmianka o wsi Wilczyn. Administracyjnie przynależała ona wtedy do gminy Sidorki, powiatu bialskiego i guberni siedleckiej (a w latach 1912–1915 – guberni chełmskiej)..
Tom III Słownika Geograficznego Królestwa Polskiego, podaje że na terenie folwarku Grabanowskiego, w którego skład wchodził także Wilczyn, w 1827 r. znajdowało się 34 domostw i 233 mieszkańców, zaś w 1882 r. 46 domostw (w tym 6 murowanych, gorzelnia, młyn, deptak i cegielnia) i 326 mieszkańców.
W 1954 roku z terenu gminy Witulin utworzono gromadę w Wilczynie..