Ucierpiała również cała okolica, spalona i ograbiona przez najeźdźcę, wojna przyniosła także zarazę.
W 1759 roku wybudowano nowy, drewniany kościół pw. św. Feliksa i Adaukta staraniem ks. Józefa Umińskiego. Do 1792 roku Wilczyska należały do generała Jerzego Lubomirskiego, a do 1825 roku do rodziny Wyssogota-Zakrzewskich, a następnie do rodziny Korzybskich. Kościół został przebudowany w 1881 roku, podczas gdy proboszczem był ks. Julian Sawicki. Kościół spłonął w 1954 r. Ówczesny proboszcz Bronisław Gromek zorganizował budowę nowej, murowanej świątyni. Pochowany jest w pobliżu kościoła.
W czasach królewskich, a także podczas rozbiorów we wsi działał młyn wodny. Po II wojnie światowej przebudowany na motorowy.
Zabytki Zamczysko - zachowały się potężne do 10 m głębokie i 20 m szerokie fosy, o bokach brukowanych kamieniem i porośniętych darniną, które podwójnym pierścieniem otaczają (obecnie uprawiany) plac, gdzie wznosił się murowany zamek. Fosy oddzielone są od siebie wałem ziemnym szerokości ok. 30 m. Po zewnętrznej stronie tego wału biegł gruby mur, zbudowany z głazów narzutowych i cegieł. Resztki tego muru zachowały się najlepiej od strony południowej i zachodniej. Na południowo-zachodnim narożu zachowały się również resztki baszty i lochów. Całość tworzy prostokąt długości ok. 200 m. z zachodu na wschód i ok. 160 m.