Pierwszy zachowany zapis z 1428 jest zapowiedzią sądu ziemskiego, w którym woźny sądowy zeznał, że drogi nieprawe, łąki, pastwiska, lasy, zarośla, bory oraz wszystkie pożytki dóbr Zbąszyń wraz z przynależnościami, w tym także wsi Jabłona Nowa, należą do Abrahama ze Zbąszynia. W 1432 imiennie odnotowany został kmieć o przydomku Budza, który toczył proces ze szlachcicem Przybysławem Gryżyńskim.
W 1481 Piotr oraz Marcin bracia niedzielni, dziedzice Zbąszynia, na swej wsi Jabłona Nowa zapisują księdzu Maciejowi Izdbieńskiemu 9 grzywien czynszu rocznego za 100 grzywien. W 1489 bracia Abraham, Piotr oraz Marcin Zbąscy dokonali podziału dóbr po ojcu w wyniku czego Piotr Zbąski otrzymał w spadku wieś Jabłona Nowa. Wieś należy do niego także w 1510, a jej tenutariuszem jest Jan Turek Łęcki. W 1527 dziedzicami we wsi są także dzieci zmarłego Jana Opalińskiego ze szlacheckiego rodu Opalińskich herbu Łodzia.