Miejsce pamięci narodowej Na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 5 i wojewódzkiej nr 256 znajduje się miejsce pamięci narodowej w formie cmentarza wojennego oraz pomnika. W tym miejscu 3 września 1939 roku stoczono całodzienną walkę, w której poległo ok. 90 żołnierzy 23 pułku piechoty z Włodzimierza Wołyńskiego, a ok. 300 zostało rannych. Wojska niemieckie, atakujące wtedy od rana, do godz. 16 nie zdołały przerwać polskiej linii obrony. Dopiero wtedy, nadchodząc z lewej flanki, zagrozili oskrzydleniem polskich obrońców, co spowodowało wydanie rozkazu do odwrotu na południe. Wówczas jeden z żołnierzy, uzbrojony w karabin maszynowy zajął stanowisko na drzewie i osłaniał ogniem odwrót towarzyszy. Wykonał swoje zadanie, przypłacając je życiem.
Poległych żołnierzy pochowano na miejscu obok pomnika. Podczas ekshumacji 25 kwietnia 1947 roku wydobyto z masowych grobów 43 ciała, z których zidentyfikowano 5. Byli to: Wacław Ziemlicki (ur. w 1918 we Włodzimierzu), Józef Matej (ur. 1915 roku w Zamościu), Władysław Majchrowicz (ur. w 1916 roku w Horochowie), Piotr Grynkiewicz (ur. w 1905 roku w Łumieńcu), Michał Jaremczuk (ur. w 1911 roku w powiecie Włodzimierz),