Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 102. Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Woznyky wymienia w latach 1470–1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis CracoviensisJoannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 234. W ramach reform józefińskich, po konfiskacie w 1806 roku, rząd austriacki sprzedał Woźniki hr. T. Dzieduszyckiemu, który je później wymienił z Tytusem Drohojowskim za wieś pod Lwowem. Z końcem XIX wieku niewielką ilość ziemi uprawnej w Woźnikach miała Józefa Błażowska, z domu Drohojowska. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bielskiego. W 1989 roku Woźniki na obchody 750 rocznicy istnienia doczekały się własnej monografii.
Zabytki Obiekt wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego. Kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.Kościół drewniany z połowy XVI wieku. We wnętrzu, na tęczy znajduje się krzyż z wizerunkiem Jezusa Ukrzyżowanego z 1380 roku.
Religia Do tutejszej parafii Wniebowzięcia NMP przez kilka stuleci (do XVIII wieku) należała parafia Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny w Wadowicach.
Zobacz też Woźniki-Kolonia Woźniki-Paklewy
Przypisy
Kategoria:Wsie cystersów mogilskich (województwo krakowskie) Kategoria:Wsie w powiecie wadowickim