W początku XIX wieku Antonina z Gajewskich (1790–1866) wniosła majątek ten jako swoje wiano wychodząc za mąż za Stanisława Platera polskiego historyka, geografa, tłumacza, pioniera polskiej i światowej statystyki, kartografa oraz encyklopedystę. Wroniawy należały wówczas do wolsztyńskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiły siedzibę majątku Wroniawy, który należał do Antoniny Platerowej z domu Gajewskiej.
Według spisu urzędowego z 1837 roku Wroniawy liczyły 535 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 29 dymów (domostw).
W XIX-wiecznym Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego miejscowość wymieniona jest jako wieś leżąca w powiecie babimojskim. Dzieliła się na dwie części wiejską oraz dworską. Według słownika pod koniec XIX wieku część wiejska liczyła 68 domów, w których mieszkało 533 mieszkańców z czego 519 katolików i liczyła 330 hektarów powierzchni. Część dworska miała 20 domów z 287 mieszkańcami z czego 279 wyznania katolickiego. Miejscowość wraz z polami zajmowała 2118 hektarów i przynosiła dochód w wysokości 11 573 marek. We wsi znajdowała się miejscowa szkoła katolicka oraz gorzelnia o napędzie parowym.