z zajmowanych kolejno obszarów powstaje następnie Nowa Marchia. 1320-1323 – po wygaśnięciu dynastii askańskiej, Nowa Marchia przejściowo przechodzi we władanie książąt pomorskich 1323 – władzę w Nowej Marchii obejmują Wittelsbachowie 1337 – wzmianka w księdze ziemskiej margrabiego brandenburskiego Ludwika Starszego pod nazwą Withstock, w ziemi mieszkowickiej: „Withstock LXIIII, dos IIII, pactus X solidos, taberna soluit X solidos” – wieś liczy 64 łanów, wolne od ciężarów podatkowych są 4 łany parafialne (dos), pakt (pactus) płacony rycerstwu przez chłopów wynosi 10 szylingów (solidos), opłata karczmy (taberna) wynosi 10 szylingów. Wieś znajdowała się na miejscu słowiańskiej osady. 1350 – margrabia Ludwik nadaje von Mörnerom ekspektatywę na lenno Hermana i Nicolausa Witten (von Weisse – „Albus”) w Łukowicach, Wysokiej i dwór (curia) Neuenhagen z dwoma przynależnymi wsiami. Miała to być rekompensata za szkody i więzienie Henninga von Mörner, zmarłego brata obdarowanych. XIV/XV w.