W okresie 1975–1976 był przewodniczącym Komisji Nadzwyczajnej dla przygotowania projektu ustawy o zmianie Konstytucji PRL. Zmiana ta polegała m.in. na wpisaniu do Konstytucji kierowniczej roli PZPR i sojuszu ze ZSRR. Odmówił wprowadzenia do projektu Konstytucji przepisów dotyczących ustanowienia funkcji Prezydenta PRL, którym miał zostać Edward GierekJerzy Waszczuk, Biografia niezlustrowana – zapamiętywanie czasu nieutraconego, Wydawnictwo Studio EMKA 2007, , s. 37..

W latach 1972–1976 był członkiem prezydium, a w latach 1976–1983 przewodniczącym Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. W latach 1977–1984 był przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-LeninizmuKronika partyjna [w:] „Życie Partii”, nr 4/1977, s. 12.. Od lat 60. wchodził w skład Zarządu GłównegoNowe władze ZBoWiD [w:] „Głos Słupski”, nr 251, 22 września 1969, s. 1–2., a w 1983 został mianowany prezesem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację (pełnił tę funkcję do marca 1990), w tym samym roku został też członkiem Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego„Trybuna Śląska”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.. Wieloletni przewodniczący Rady Głównej Przyjaciół Harcerstwa. W latach 1983–1989 członek Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.