Działalność w Polsce Ludowej 23 listopada 1944 objął kierownictwo resortu administracji publicznej PKWN. Po powołaniu 31 grudnia Rządu Tymczasowego został wiceministrem administracji publicznej, zaś od kwietnia do czerwca 1945 był ministrem administracji publicznej w tym rządzie. Od lipca 1945 do lutego 1946 kierownik Wydziału Propagandy KC PPR, od grudnia 1945 jednocześnie w Sekretariacie KC PPR. Od 11 kwietnia 1945 był pełnomocnikiem generalnym rządu na Ziemie Zachodnie i PółnocneMariusz Lesław Krogulski: Okupacja w imię sojuszu, Warszawa 2000, s. 14.. W latach 1946–1948 skierowano go na Śląsk, gdzie został I sekretarzem PPR w Katowicach. W tym czasie przewodniczył również „Społem” podczas tzw. bitwy o handel.

W czerwcu 1948 objął funkcję prezesa „Centralnego Związku Spółdzielczego” w celu podporządkowania, niezależnego dotąd od władz państwowych, ruchu spółdzielczego. 21 sierpnia 1948 przyjęto odpowiednie ustawy, które dały mu – jako przewodniczącemu CZS – prawo nadzoru, rewizji, opiniowania celowości istnienia oraz zatwierdzania statutów spółdzielni.