Nazewnictwo W polskiej literaturze zoologicznej gatunek Odocoileus virginianus był oznaczany nazwą „jeleń wirgiński” lub „wirginijski”. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę „mulak białoogonowy”, rezerwując nazwę „jeleń” dla rodzaju Cervus.
Charakterystyka mały|left|Samiec podczas ucieczki thumb|left|Samiec w Kansas Sierść mulaka jest czerwonawo-brązowa wiosną i latem i staje się szaro-brązowa na jesień i zimę. Mulaka można rozpoznać po charakterystycznym białym spodzie ogona, który ukazuje unosząc ogon podczas ucieczki.
Samiec (zwany także bykiem) waży zwykle od 60 do 100 kg, choć spotykano okazy ważące ponad 160 kg. Samica (łania) przeciętnie waży od 40 do 60 kg, ale niektóre osiągają nawet 75-80 kg.
Mulak białoogonowy osiąga 85–205 cm długości oraz 55–110 cm wysokości w kłębie.