tak szybkiego mechanizmu przesuwu taśmy przedstawiało spore trudności, dlatego też poszukiwano technik pozwalających ominąć ten problem. Pierwszą z tych technik był system Suppressed Field gdzie stosowano migawkę o kącie otwarcia wynoszącym 180° przez co rejestrowano jedynie co drugie pole obrazu telewizyjnego. Dzięki temu czas zamknięcia migawki wynosił 20 ms co w zupełności wystarczało do przesunięcia taśmy filmowej. Wadą tej metody był fakt, że mniej niż 200 linii obrazu telewizyjnego składało się na obraz utrwalony na taśmie filmowej. Pomimo tego obraz sprawiał wrażenie ostrzejszego niż w telerecordingach utrwalonych w systemie Moye-Mechau, dlatego też w połowie lat 50. zaprzestano używania tego ostatniego.
System Stored Field W tym systemie kąt otwarcia migawki nadal wynosił 180°, jednakże dzięki modyfikacji luminoforu wydłużającej czas poświaty i odpowiednim dynamicznym wzmocnieniu sygnału dostarczanego do monitora możliwe było zarejestrowanie obydwu pól obrazu telewizyjnego. Działanie systemu Stored Field polegało na tym że w czasie gdy migawka była zamknięta, na ekranie monitora rysowane było pierwsze pole, którego jasność została uprzednio podwyższona w układzie dostarczającym sygnał.