Zdecydowana większość redakcji „Polityki” negatywnie odnosiła się do ówczesnej kampanii antysemickiej. Nieudanej próby włączenia tygodnia do nagonki antysemickiej podjął się Zbigniew Sołuba, który 11 marca próbował przekonać kolegium redakcyjne do publikacji artykułu Antoniego Słonimskiego O drażliwości Żydów z 1924 roku, będącego paszkwilem na ortodoksyjnych Żydów. Na skutek interwencji Rakowskiego u Zenona Kliszki nie doszło do publikacji artykułu. 5 kwietnia 1968 odbyła się narada z redaktorami naczelnymi najważniejszych pism w Polsce. W naradzie uczestniczył również Władysław Gomułka, który krytycznie odniósł się do artykułu Rakowskiego Ludzie i socjalizm z ostatniego marcowego numeru „Polityki”, w której Rakowski dystansował się do ataków na ludność pochodzenia żydowskiego i inteligencję. W atakach na „Politykę” uczestniczył również Mieczysław Moczar. Po naradzie z 5 kwietnia Rakowski wysłał do Gomułki list, w którym ocenił działania PZPR wobec wydarzeń marcowych za uzasadnione oraz skarżył się na ataki kierowane w jego stronę.