Powierzchnie Na trzonie wyróżnia się następujące powierzchnie: Powierzchnia górna, wyposażona w siodło tureckie posiadające guzek (tuberculum sellae, na przedzie) i grzbiet (dorsum sellae) na którym znajdują się wyniosłości − wyrostki pochyłe tylne (processus clinoidei posteriores), do których przyczepia się namiot móżdżku. Ku tyłowi przechodzi w stok. Poza tym wyrostki pochyłe środkowe (processus clinoidei medii) w przedniej części, podobnie jak bruzda przedskrzyżowania wzrokowego (sulcus prechiasmatis) przechodząca bocznie w kanał wzrokowy, a także kolec sitowy (spina ethmoidalis). Powierzchnia dolna − tworzy dziób klinowy (rostrum sphenoidale) Powierzchnia przednia − podzielona przez przebiegający pośrodkowo grzebień klinowy (crista sphenoidalis), bocznie od którego znajdują się małżowiny klinowe (conchae sphenoidales, sing. concha sphenoidalis). Ponad nimi natomiast z każdej strony jest otwór zatoki klinowej, (apertura sinus sphenoidalis), znajdujący się przyśrodkowo od dołków (foveola ethmoidalis). Powierzchnia tylna Powierzchnie boczne − złączone ze skrzydłami.