Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1784, dalej jako własność hrabiów Oppersdorffów z Głogówka, została określona jako Zabrizau. mały|Zabierzów (Sabirau od. Zabirzau) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na mapie z XIX wieku W 1899 powstała tu szkoła podstawowa, która działała do 1978, kiedy to, ze względu na niż demograficzny, została zamknięta. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu baranka niosącego proporzec, skierowanego w prawo, a w otoku napis: ZABIERZAU: GEM: SIGL. / NEUSTAETER KREIS ().
Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 281 mieszkańców Zabierzowa 11 posługiwało się językiem niemieckim, a 270 językiem polskim. W wyborach parlamentarnych w Republice Weimarskiej w 1919 najwięcej głosów w Zabierzowie zdobyli chrześcijańscy demokraci.
W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Zabierzów znalazł się po stronie wschodniej, w obszarze objętym plebiscytem. W 1939 wieś liczyła 295 mieszkańców.