dwór w Saagen obejmował 536 hektarów ziemi i nadal należał do rodziny Pockrandt, która również była jego właścicielem około 1896 r., kiedy to znajdowała się w nim również cegielnia. W latach 1818–1945 wieś administracyjnie należała do powiatu reskiego (Landkreis Regenwalde) z siedzibą do roku 1860 w Resku, a następnie w Łobzie i liczyła mieszkańców w roku 1933 - 248, a w roku 1939 - 233. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa szczecińskiego. thumb|140px|left|Pomnik ofiar I Wojny światowej w Zagórzycach Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z XIV w. We wsi znajduje się kościół z XIX w., folwark i niewielki park krajobrazowy z drugiej połowy XIX w. Od roku 1945 wieś znajduje się w Polsce, a od roku 1948 ma polską nazwę Zagórzyce.
Kościół
Kościół o wysokości 7 m zbudowany został z kamienia narzutowego, zaprojektowano go na planie prostokąta z dobudowaną zakrystią. Wewnątrz znajduje się obraz patrona kościoła św. Marcina oraz oryginalne dziewiętnastowieczne ławki. Od strony zachodniej usytuowano drewnianą emporę chórową. Kościół poświęcono 11.11.1945 r. pw. św. Marcina Biskupa z Tours. Przy świątyni zlokalizowany jest cmentarz komunalny, dawniej ewangelicki, założony w 2. poł. XIX w. Tu znajduje się murowana dzwonnica, wzniesiona po 1945 r.