W XIV wieku, według zachowanych z tego okresu dokumentów, istniały dwie Zawady – Zawada oraz Bobrek, zwany też Wolą Zawadzką. Bobrkiem nazywane jest obecnie wzgórze, na którym stoi kościół. Zawada od początku była wsią prywatną. Początkowo była posiadłością Melsztyńskich, później Ligęzów. W 1595 roku Stanisław Ligęza zbudował w Zawadzie drewnianą kaplicę, zaś w 1616 roku sprowadził do wsi ojców augustianów, którzy zresztą szybko opuścili wieś. W XVII wieku w miejscu kaplicy zbudowano kościół. Na przełomie XVI i XVII wieku Ligęzowie rozpoczęli też budowę okazałego zamku.
Od końca XVII w. kolejnymi właścicielami zamku, wsi i dóbr obejmujących miasto Dębica byli: Jan Kazimierz Ligęza, Felicja, córka Jana Kazimierza i jej mąż Jan Walewski, Kazimierz Walewski (od 1703), syn Jana Kazimierza i Felicji Walewskich, stolnik sieradzki, Jan Jerzy Przebendowski (na mocy odstąpienia przez Walewskiego), Dorota Henrietta, córka Jana Jerzego Przebendowskiego i jej mężowie: Jan Mikołaj Radziwiłł i Franciszek Bieliński, Michał Hieronim Radziwiłł (od 1766 na mocy spadku po Janie Mikołaju), Anna Elżbieta, córka Michała Hieronima i jej mąż (od 1816) Atanazy Raczyński (ambasador Prus w Lizbonie i Madrycie), Karol Edward Raczyński, syn Anny Elżbiety i Atanazego, Edward Aleksander Raczyński, nieślubny syn kuzyna Karola Edwarda, Roger