W tym czasie dobra żabikowskie były mocno zadłużone w Towarzystwie Kredytowym Ziemskim. W roku 1927 ówczesny właściciel dóbr Stanisław Ośmiałowski uzyskał zgodę na parcelację majątku, a pieniądze uzyskane tą drogą przeznaczył na zaspokojenie wierzycieli. Przed parcelacją obszar majątku wynosił 416 ha. Parcelacją objęto wówczas grunty o powierzchni 153 ha. Majątek w Żabikowie nie był tak rentowny aby można było spłacić zaciągnięte przed I wojną światową pożyczki toteż z inicjatywy Towarzystwa Kredytowego majątek został w 1939 r. wystawiony na licytację, która jednak z powodu wybuchu wojny nie doszła do skutku. Przed II wojną światową zespół pałacowy tworzyły pałac, rządcówka, oficyna, kuchnia pałacowa, wozownia ze stajnią cugową, spichlerz, lodownia, trzy czworaki, stodoła oraz budynki inwentarskie. Podczas wojny w pałacu kwaterowały wojska niemieckie. W roku 1944, po wkroczeniu oddziałów radzieckich, pałac został rozgrabiony przez okoliczną ludność, a niedługo po tym resztka majątku została rozparcelowana, a w pałacu urządzono szkołę podstawową, która przejęła także park i teren przed pałacem. Na terenie parku zachowały się stare okazy drzew oraz staw. Około 1962 r. pałac został wyremontowany - poszerzono wówczas okna na parterze w elewacji głównej oraz przekomponowano dojazd do pałacu. Przed pałacem urządzono boisko.