Żabno (niem. Saaben) – wieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard Gdański przy trasie zlikwidowanej linii kolejowej Starogard Gdański-Skarszewy. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Historia Ślady wskazują, że ludzie mieszkali na tych ziemiach w epoce wczesnego żelaza. Źródła historyczne wspominają, że w 1570 było tu stosunkowo nieźle rozwinięte warzywnictwo i ogrodnictwo. Pod koniec XVI w. wieś mogła poszczycić się jedną karczmą. Całkowitego zniszczenia wsi dokonały wojska szwedzkie w latach 1626-1629, oraz szczególnie w latach 1655-1660. Straty były tak wielkie, że w 1664 w Żabnie nie odbudowano jeszcze ani jednego domu. Dopiero pod koniec XVII w. lub na początku XVIII w. na opuszczonych gruntach wsi Żabno powstał folwark pod tą samą nazwą. Pod koniec XVIII w. głównym zajęciem ludności Żabna był spław budulca na rzece Wierzycy. W 1928 wieś liczyła 429 mieszkańców.