Karola Świerczewskiego (studia ukończył w lipcu 1951).
W kwietniu 1950 powierzono mu stanowisko szefa Biura Historycznego WP, a w sierpniu 1950 został szefem Oddziału XI Studiów i Doświadczeń Wojennych Sztabu Generalnego WP (od 1954 szef Zarządu XI Wojskowo-Historycznego). W latach 1951–1959 był przewodniczącym Komisji Wojskowo-Historycznej MON. W kwietniu 1956 Centralna Komisja Kwalifikacyjna dla Pracowników Nauki nadała mu tytuł profesora nadzwyczajnego, a w sierpniu 1956 prezes Rady Ministrów powołał go na członka tej komisji. Był także kierownikiem działu historii wojskowości w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. W grudniu 1958 został szefem Katedry Historii Sztuki Wojennej w Akademii Sztabu Generalnego. Prowadził tam również seminarium doktoranckie. W kwietniu 1969 został profesorem w Akademii Sztabu Generalnego WP.
Inicjator powołania czasopism „Studia i Materiały do Historii Wojskowości” i „Wojskowy Przegląd Historyczny”. Członek Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk, członek Komitetu Historii Nauki i Techniki PAN, członek Komitetu Historii II wojny światowej, członek rad naukowych Instytutu Historii PAN, Wojskowego Instytutu Historycznego, Zakładu Historii Partii przy Komitecie Centralnym PZPR, Akademii Sztabu Generalnego WP im. gen.