Po śmierci Bogumiły Abramów przeszedł do bratanka Jana Ludwika Butlera, starosty witagolskiego Marka Antoniego hr. Butlera, ożenionego z Franciszką z domu Szczuka (fundatorką kościoła w Mariampolu). W 1773 nastąpił kolejny podział majątku, w wyniku którego Abramów wraz ze wsiami: Wólką Abramowską, Teodorówką, Jędrzejówką, Hosznią Abram. i Majdanem Abram.) otrzymał szambelan królewski Krzysztof Niemirowicz-Szczytt (zm. 1790) herbu Jastrzębiec, mąż Józefy z hr. Buttlerów (ur. ok. 1749C. Malewski, Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku, Warszawa 2016, s. 351, 808 – zm. po 1802), córki Józefa Buttlera i Teresy z Urbańskich. 25 stycznia 1802 roku wdowa po Krzysztofie Niemirowiczu-Szczytcie, starościna witagolska Józefa Niemirowiczowa-Szczyttowa z hr. Buttlerów, sprzedała Abramów szambelanowi byłego dworu polskiego Pawłowi StryjeńskiemuKuryer Litewski nr 10 z 1833 roku, s. 6-8Genealogisches Handbuch der Baltischen Ritterschaften, 2017, t. VII, s. 38-42T. Żychliński, Złota księga szlachty polskiej, t. 4, s. 364-365. Kolejnym właścicielem Abramowa został jego syn - Zygmunt Stryjeński. W latach 60. XIX wieku Abramów należał do Rusockiego. W II poł. XIX wieku folwark abramowski nabył Teofil GierliczZ. Baranowski, Dzieje Goraja, 2010Informator turystyczny gminy Goraj, 2013, s.