Układ mały|lewo|Dwa składniki Mizara (po prawej) rozdzielone na zdjęciu z teleskopu naziemnego Zeta Ursae Majoris to gwiazda poczwórna, system tworzą dwie gwiazdy spektroskopowo podwójne. To, czy Mizar i Alkor są związane grawitacyjnie, długo stanowiło przedmiot kontrowersji; wykazują one taki sam ruch własny, ale pomiary paralaksy z sondy Hipparcos nie pozwalały wykluczyć możliwości, że są one położone w różnych odległościach od Słońca i wspólny ruch wynika tylko z przynależności do luźnej Gromady Wielkiej Niedźwiedzicy. Według najnowszych pomiarów sondy Gaia gwiazdy te mają jednakową paralaksę, z dokładnością do niepewności. Układ poczwórny Mizara i gwiazda podwójna Alkor tworzą razem układ sześciokrotny. Tak duża odległość sprawia, że jeden obieg Alkora wokół centralnej czwórki gwiazd trwa co najmniej 750 tysięcy lat.
Układ ten ma także wiele optycznych towarzyszek. Jedna z nich, gwiazda o wielkości 7,6, która oglądana przez teleskop zdaje się leżeć bliżej Mizara niż Alkor, zyskała nazwę Sidus Ludoviciana lub Stella Ludoviciana („Gwiazda Ludwika”);