We wschodniej części wsi znajduje się „budynek folwarczny” z połowy XIX wieku, niegdyś własność Wilhelma Orsettiego, obecnie zasiedlony. W okresie potopu szwedzkiego w 1655 roku, na polach wokół Błonia, obozował król szwedzki Karol X Gustaw wraz ze swoim wojskiem. Za czasów Rzeczypospolitej Szlacheckiej do II rozbioru Polski, wieś była własnością starosty łęczyckiego, a od 1838 roku własnością tajnego radcy Oczkina. W XIX wieku włościanie posiadali 1119 mórg ziemi, folwark – 887. W 1879 roku wieś liczyła 835 mieszkańców – 439 mężczyzn i 396 kobiet. We wsi znajdowały się 54 gospodarstwa. W 1923 roku w Błoniu powstał Rolniczy Zakład Doświadczalny. Działalność zakładu skupia się w trzech działach: doświadczeń polowych, torfowym i oświatowo-rolniczym. Podczas okupacji, niemiecka administracja nazistowska zmieniła nazwę wsi w 1943 na Theodorshof.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa płockiego.
Przyroda i gospodarka W okolicy Błonia występują płytko zalegające pokłady torfu. W latach 70. XX wieku w pobliżu Błonia powstał rezerwat roślin słonolubnych. Mieszkańcy Błonia zajmują się hodowlą bydła oraz uprawą warzyw (cebula, buraki cukrowe) i zboża (pszenica).
Zobacz też Błonie Błonie Duże Błonie Małe Błonie-Wieś Błoniec
Przypisy
*