W 1470 w podziale polubownym dóbr pomiędzy braćmi Wojciechem kustoszem gnieźnieńskim, Andrzejem i Aleksandrem z Gaju (obecnie Gaj Wielki koło Buku) Andrzej oraz Aleksander otrzymali m.in. dobra królewskie w postaci miasta Oborniki oraz 5 wsiami w tym z Bogdanowem. W 1478 Aleksander z Gaju tenutariusz obornicki, zapisał żonie Elżbiecie po 400 grzywien posagu i wiana na połowie wsi Gaj i Stramnice oraz na całej wsi królewskiej Bogdanowo. W 1493 król polski Jan I Olbracht na prośbę biskupa poznańskiego Uriela z Górki zatwierdził zapis 200 grzywien posagu oraz wiana dla Elżbiety, żony wspomnianego Aleksandra, na dobrach królewskich Oborniki oraz na wsi Bogdanowo. W 1505 Feliks z Gaju Obornicki sprzedał z prawem odkupu za 150 grzywien swemu rodzeństwu Andrzejowi, Piotrowi, Stanisławowi, Wawrzyńcowi, Janowi i Elżbiecie z Włościejewek połowę wsi Gaj jako rekompensatę za posag ich matki Elżbiety oprawiony przez jej męża Aleksandra na wsiach Gaj, Stramnice i Bogdanowo.