Filip VI, zwany Szczęśliwym (fr. Philippe de Valois; ur. w 1293, zm. 22 sierpnia 1350) – król Francji 1328–1350. Pierwszy władca z dynastii Walezjuszów.
Syn Karola de Valois (13 lutego 1270 – 16 lutego 1325) i jego pierwszej żony, Małgorzaty Andegaweńskiej, córki króla Neapolu Karola II Kulawego. Wnuk króla Francji – Filipa III Śmiałego i jego pierwszej żony - Izabeli Aragońskiej. Hrabia Maine, Valois i Andegawenii od 1325 r. Po śmierci Karola IV został wybrany królem Francji i koronowany 25 maja 1328.
W wyniku pretensji do tronu francuskiego zgłaszanych przez jego kuzyna - króla Anglii, Edwarda III, od 1337 prowadził z Anglikami wojnę - tzw. wojnę stuletnią (1337-1453).
Wczesne lata życia i rodzina Filip urodził się w 1293 r. Był przedstawicielem bocznej linii Kapetyngów. Jego matka zmarła w 1299, ojciec zaś w 1325 r. – wówczas odziedziczył hrabstwa Valois, Maine i Andegawenii. Filip był znakomitym rycerzem, który lubił stawać w turniejach. Podobnie jak ojciec, całe życie snuł plany zorganizowania wyprawy krzyżowej.