Wkrótce pojawił się nowy teatr wojny. W 1341 r. zmarł książę Bretanii Jan III. Nie pozostawił on potomstwa. Do walki o tron przystąpili jego młodszy brat, Jan de Montfort, i bratanica, Joanna de Penthievre, wraz z mężem, Karolem de Blois. Jana popierał Edward III, a Joanna i Karol cieszyli się poparciem Filipa VI. Wojna trwała ponad 20 lat. Ostatecznie na tronie zasiadł syna Jana de Montfort, Jan V.
W 1343 r. mediacji między walczącymi stronami podjął się papież Klemens VI. Edward zażądał pełnej suwerenności dla Księstwa Akwitanii, na co nie zgodził się Filip. Wojna trwała więc dalej. W 1345 r. hrabia Derby zaatakował Agenais i zdobył Angoulême. Angielskie siły w Bretanii pod wodzą Thomasa Dagwortha również pustoszyły kraj. Na wiosnę 1346 r. syn Filipa, Jan, książę Normandii, poprowadził wielką francuską ofensywę na Akwitanię.